درمان فتق هیاتال

جراحی فتق هیاتال

یا باد فتق به پیش رفتگی درونی و خروج یکی از احشا (اندرونه) یا فاسیای اندام یا بخشی از آن در دیواره‌ای که به‌طور طبیعی آن را دربر می‌گیرد از طریق یک معبر یا کانال یا روزنه آناتومیک گفته می‌شود.

واژهٔ اندرونه یا احشا (مانند روده ، جگر و غیره) در کل به تمام اندام‌های موجود و محصور درون حفره‌ای از فضای کالبدی یک ارگانیزم گفته می‌شود. در بدن انسان فضای حفره‌ای شامل حفره دماغی، حفره صدری یا سینه‌ای، حفره شکمی می‌باشد. فتق تنها در مورد احشای آزاد یا دارای قابلیت جابجا شدن بواسطه یک بیماری یا تروما گفته می‌شود.

انواع مختلفی از فتق وجود داردکه درمانهای متفاوتی دارند. گاه پس از یک سوراخ شدگی بعد از عمل لاپاروسکوپی نیز ممکن است خروج یکی از احشا از جوشگاه اتفاق افتد که به فتق پست-لاپاروتومی (بعد از انجام لاپاروتومی) شناخته می‌شود.

فتق هیاتال

به خاطر ضعف در عضلات دیافراگم واسفنگتر ورودی به معده ایجاد شده که در اثر آن قسمتی از معده به قفسه سینه وارد می‌شود. در بیشتر موارد فتق هیاتال نشانه‌ای از خود بروز نمی‌دهد و درد و ناراحتی بیمار بخاطر رفلکس اسید معده یا هوا می‌باشد و این درحالی است که عوامل زیادی در بروز این رفلکس‌ها مؤثراند.

عوامل تشدیدکننده خطر فتق هیاتال

    1. بلند کردن اجسام سنگین یا خم شدن بیش از اندازه
    2. استفراغ
    3. زور زدن هنگام به هنگام یبوست
    4. قرار گرفتن در پوزیشن نشسته جهت دفع مدفوع
    5. در اثر حاملگی
ثبت درخواست
ارسال پیام